Nużeniec to wyjątkowo uparty pasożyt powodujący zakaźną chorobę skóry. Rozprzestrzenia się z łatwością poprzez bezpośredni kontakt z osobą zakażoną lub jej rzeczami. Chociaż styczność z nim ma większość osób dorosłych, pasożyt rozwija się głównie u osób z obniżoną odpornością. Leczenie jest długie i trudne. Jakie znaczenie w terapii i zabiciu pasożyta ma postawa pacjenta?
| Nużeniec – charakterystyka pasożyta | ||
| Jak dochodzi do zakażenia nużeńcem? | Jakie objawy daje nużyca? | Jak leczyć nużeńca? |
| Przez bezpośredni kontakt z nosicielem. | Świąd skóry, który nasila się wraz z rozwojem choroby. | Za pomocą środków miejscowych lub doustnych. Terapia ustalana jest indywidualnie do pacjenta. |
| Przez używanie wspólnych ręczników, pościeli, ubrań, akcesoriów kosmetycznych. | Miejscowe zaczerwienienie i łuszczenie skóry. Miejscowe stany zapalne z ropną treścią. | |
| Przez osłabienie organizmu, co sprzyja zakażeniu i rozwojowi nużeńca. | Zapalenie skóry powiek. | Dokładna i częsta higiena z wykorzystaniem specjalistycznych środków wspomagających niszczenie pasożyta. |
| Zaczerwienienie i świąd spojówek. W niektórych przypadkach zapalenie spojówek. | ||
ODEXIM
POZBĄDŹ SIĘ NUŻEŃCA W KOMPLEKSOWY SPOSÓBZAMÓW
Kiedy zgłosić się do lekarza i rozpocząć leczenie nużeńca?
Nużyca jest chorobą trudną do wyleczenia i w przebiegu terapii niezbędne jest stosowanie środków farmakologicznych, indywidualnie dobranych do pacjenta. Dlatego nie należy bagatelizować żadnych niepokojących objawów wskazujących na rozwój schorzenia. Do lekarza powinny zgłosić się osoby, które miały bezpośredni kontakt z osobą chorą lub jej rzeczami. Niepokój powinny wzbudzić m.in.: zaczerwienienie skóry, nadmierne łuszczenie, odbarwianie i wypadanie włosów, zaczerwienienie spojówek, nadwrażliwość na światło, silne łzawienie i zapalenie spojówek. Oznaką rozwoju nużeńca, jest również zaczerwienienie brzegu powiek. W przypadku objawów skórnych należy zasięgnąć konsultacji u dermatologa. Dolegliwości oczu należy koniecznie zgłosić do okulisty.
Diagnoza i rozpoznanie nużycy
Diagnoza nużycy jest prosta i polega głównie na badaniu mikroskopowym pobranych zeskrobin naskórka lub rzęs. Rozpoznanie uzupełnia wywiad z pacjentem i ocena zmian skórnych przez lekarza. Udając się na badanie, należy pozostawić skórę całkowicie czystą – nie aplikować kremu, pudru. Nie powinno się również oczyszczać skóry przed badaniem za pomocą mleczka, toników, płynów micelarnych lub żeli.
Leczenie nużeńca – dobór terapii i jej przebieg
Dobór odpowiedniej terapii i zastosowanych w niej lekarstw jest zawsze ustalane indywidualnie. Wpływ na to ma m.in. odporność organizmu osoby zakażonej, reakcja na podawane środki, a także stopień rozwoju zakażenia. Nużeniec wykazuje odporność na szereg leków i antybiotyków, dlatego w terapii stosuje się metodę mieszania i stosowania jednocześnie różnych środków. W zależności od rozwoju choroby, w leczeniu mogą być podawane lekarstwa miejscowe lub doustne.
Kluczowe znaczenie w powodzeniu terapii ma świadomość pacjenta i jego zaangażowanie w przestrzeganiu wszystkich zaleceń. Nużeniec jest trudny do eliminacji i ma tendencje do nawrotów. Dodatkowo populacja pasożyta na ciele zakażonego znajduje się w różnych fazach rozwoju. Tym bardziej zakażony powinien mieć świadomość długiej i żmudnej walki.
Głównym celem leczenia nużycy jest doprowadzenie do zahamowania zapładniania i wykluwania się kolejnych nużeńców. W następnym etapie, leczenie koncentruje się na usuwaniu żyjących, dorosłych osobników, a ostatnim krokiem terapii jest odwracanie i łagodzenie skutków choroby.
Podawane środki oparte są na silnych substancjach czynnych, które niszczą DNA komórek pasożyta, a następnie zwiększeniu drożności gruczołów łojowych, w których żeruje nużeniec. W toku badań ustalono, że dużą skuteczność wykazują m.in. olej kamforowy, maść siarkowa, maść rtęciowa. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić terapię ciepłem z wykorzystaniem lampy emitującej promieniowanie podczerwone. Nużeniec unika bezpośredniego działania światła (słońca), stąd aktywne żerowanie zaczyna dopiero w nocy. Terapia światłem pomaga więc skutecznie zabić dużą populację nużeńców, szczególnie jeśli doustne środki nie powodują poprawy.
Etapy leczenia nużeńca
I – Doprowadzenie do zahamowania zapładniania i wykluwania się kolejnych nużeńców.
II – Usuwanie żyjących, dorosłych osobników.
III – Odwracanie i łagodzenie skutków choroby.
Podawane środki oparte są na silnych substancjach czynnych, które niszczą DNA komórek pasożyta, a następnie zwiększają drożność gruczołów łojowych, w których żeruje nużeniec.
W toku badań ustalono, że dużą skuteczność wykazują m.in.
- olej kamforowy,
- maść siarkowa,
- maść rtęciowa.
W niektórych przypadkach lekarz może zalecić terapię ciepłem z wykorzystaniem lampy emitującej promieniowanie podczerwone. Nużeniec unika bezpośredniego działania światła (słońca), stąd aktywne żerowanie zaczyna dopiero w nocy. Terapia światłem pomaga więc skutecznie zabić dużą populację nużeńców, szczególnie jeśli doustne środki nie powodują poprawy. Całkowite leczenie nużeńca może trwać nawet kilka miesięcy.
Preparaty na receptę wykazujące skuteczność w leczeniu nużycy:
- Sulfacetamid,
- Krotamiton,
- Inwermektyna.
- Inhibitory esterazy cholinowej.
Leczenie nużycy w warunkach domowych – znaczenie
Leczenie domowe nużeńca to podstawowy krok w powstrzymaniu rozwoju pasożyta. Zakażony powinien przestrzegać dokładnej i częstej higieny całego ciała. Zaleca się częstą wymianę pościeli, ręczników, piżamy. Ubrania należy prać w wysokiej temperaturze. Akcesoria kosmetyczne np. grzebienie, pędzle do makijażu, należy regularnie dezynfekować. Dodatkowo wskazane jest codzienne wietrzenie pokoju – mówi Marta Bożenda, kosmetolog z Clinica Cosmetologica
Leczenie domowe, w tym przestrzeganie zasad to podstawa w wygranej walce z nużeńcem. Inwazję nużeńca należy zatrzymywać stosując kompleksowe metody. Zaleca się więc, działanie przyjmowanych lekarstw wzmacniać przez stosowanie odpowiednich kosmetyków, a właściwie dermokosmetyków. Ich celem jest dokładne oczyszczanie skóry z pasożyta, ochrona przed postępowaniem dalszych uszkodzeń naskórka, a dodatkowo łagodzenie przebiegu choroby. Jedną z polecanych przez dermatologów propozycji jest zestaw Odexim. To 4-etapowa pielęgnacja, w skład której wchodzi: płyn oczyszczający, krem na rano, krem na dzień i pasta na noc. Składy dermokosmetyków Odexim zostały oparte starannie wyselekcjonowanych substancjach roślinnych, wzbogaconych o liczne składniki czynne m.in.: olejek z drzewa różanego, witaminę E, tlenek cynku. Zestaw Odexim oczyszcza, pielęgnuje i chroni skórę przed skutkami żerowania nużeńca.
Podsumowanie
Nużeniec z rodziny roztoczy to pasożyt wywołujący chorobę zwaną nużycą. Do zakażenia nużeńcem dochodzi przez kontakt bezpośredni z nosicielem lub jego rzeczami osobistymi. Chorobę charakteryzuje szybki rozwój i dotkliwy przebieg. Leczenie nużeńca jest długie, trudne, ale możliwe. Warunkiem powodzenia terapii jest konsultacja pacjenta z dermatologiem lub okulistą, rygorystyczne przestrzeganie zasad leczenia i wspomaganie terapii poprzez stosowanie odpowiednich dermokosmetyków.
FAQ – Leczenie nużeńca
1. Jakie składniki aktywne zawarte w kosmetykach, efektywnie zwalczają pasożyta?
Składniki aktywnie zwalczające nużeńca to m.in.: tlenek cynku, ichtiol jasny, kwas azelainowy, olej rycynowy, witamina E. Substancje te znajdziemy m.in. w kompleksowym zestawie dermokosmetyków do pielęgnacji skóry Odexim.
2. Czy leczenie nużycy musi się odbywać pod kontrolą lekarza?
Tak. Nużyca jest chorobą bardzo łatwo zakaźną i szybko rozprzestrzeniającą się po ciele zakażonego. Nużeniec składa duże ilości jaj, z których wylęgają się kolejne pajęczaki. Pasożyt dodatkowo wykazuje odporność na długą listę leków. Terapia więc musi być ustalana indywidualnie.
3. Dlaczego w terapii usuwania nużeńca, tak ważne jest leczenie domowe?
Żerowaniu pasożyta sprzyja nadmiar martwych komórek skóry i sebum, którymi żywi się nużeniec. Regularne i dokładne oczyszczanie skóry pozbawia więc pasożyta źródła pożywienia. Dodatkowo populacja żyjących na skórze nużeńców znajduje się w różnej fazie rozwoju. Tym bardziej zalecane jest wspomaganie działania lekarstw, specjalnymi kosmetykami.
4. Czy nużeniec jest pasożytem, którym można łatwo się zarazić?
Nużeniec ludzki jest pasożytem powszechnym, co oznacza, że kontakt z nim ma większość dorosłych. Pasożyt bardzo łatwo przenosi się na nowego żywiciela, przez bezpośredni kontakt z zakażonym lub korzystanie ze wspólnych rzeczy. Szczególnie narażone są osoby z osłabioną odpornością.
Bibliografia
1. Elston D.: Demodex mites: facts and controversies. Clin Dermatol 2010
2. Erbagc Z., Ozgoztas O.: The significance of Demodex folliculorum density in rosacea. Int J Dermatol 1998
3. Skonieczna D., Sławianowska P., Wesołowski R., Szewczyk-Golec K.: Demodex mites – characteristics, pathogenicity, diagnostics. Diagn Lab 2018
4. R.H.Champion, J.L. Burton, F.J.G. Ebling: Textbook of Dermatology, Wyd.Oxford, Blackwell Scientific Publications, London, Edynburg, Boston, Melburne, Paris, 2006
5. Inceboz T., Yaman A., Over L., Ozturk A.T., Akisu C.: Diagnosis and treatment of demodectic blepharitis, Turkiye Parazitol Derg, 2009
Dodaj komentarz